Programmaoverzicht Symposium

Programmaoverzicht - woensdag 26 november 2014

09.30 - 10.00  Ontvangst 
10.00 - 10.05 Opening door dagvoorzitter Gerda van Brummelen (V&VN)
10.00 - 10.30
Erik Scherder - De invloed van bewegen op pijn in de palliatieve zorg
10.30 - 11.00 Marian Kaljouw - Nieuwe beroepenstructuur in 2030 voor de gezondheidszorg!
11.00 - 11.30 pauze
11.30 - 12.30
Workshops ronde 1
12.30 - 13.30
lunch 
13.30 - 14.30
Workshops ronde 2
14.30 - 15.00
pauze 
15.00 - 16.00
Workshops ronde 3 
16.00 - 16.45
Plenaire lezing 
16.45 - 17.00
Afsluiting symposium

Plenaire presentaties

Marian Kaljouw - Nieuwe beroepenstructuur in 2030 voor de gezondheidszorg!
In haar presentatie zal mevrouw dr. M.J. Kaljouw ingaan op de eerste resultaten uit de verschillende bouwstenen (zoals het TNO rapport uit de broedplaatsen, het rapport van het Verwey-Jonker instuut over de meedenkers uit de focusgroepen) voor de adviezen om te komen tot een nieuwe beroepenstructuur voor de gezondheidszorg in 2030.

Workshops

Workshop 1: Communicatie met de mantelzorger
Door: Cora Postema
Toonzetting, woordkeuze, luisteren of juist adviseren….. de relatie tussen medewerker en mantelzorger/familie valt of staat ermee.

Waarom vind je mantelzorgers/familie vaak zo lastig, zo veeleisend, emotioneel, lichtgeraakt, of…. weet je eigenlijk niet goed wat je er mee aan moet?
Als professional doe je je werk. Je volgt bepaalde protocollen, je bespreekt dingen met je collega’s als je het niet weet. Zorgen voor iemand doe je vanuit een ‘professionele distantie’.

Een familielid leeft in onzekerheid. Moet binnenkort afscheid nemen van een dierbare. Wil het allerbeste voor diegene, wil daar eventueel ook zelf een bijdrage aan leveren. Een mantelzorger zorgt voor iemand vanuit een ‘emotionele betrokkenheid’.

Door dit verschil in betrokkenheid bij degene die verzorgd wordt, kan vooral bij mantelzorgers het gevoel ontstaan niet begrepen te worden, er alleen voor te staan, te moeten vechten voor de beste zorg. Van daaruit kunnen mensen heel akelige dingen zeggen, zeuren, claimen, etcetera.

Aan de andere kant kunnen professionals ook vol medeleven reageren naar de familie. Familieleden willen ontzien, een arm om de schouders leggen, meegaan in ‘het verdriet’. Dat is voor de ene mantelzorger heel prettig en de ander helemaal niet. Het ontzien, dingen maar niet vragen omdat iemand het toch al zo druk of moeilijk heeft… voor je het weet voelt zo iemand zich buitengesloten en reageert bijvoorbeeld verontwaardigd dat hij in bepaalde zaken niet is gekend.

Kortom, communiceren met mantelzorgers is vaak als wandelen door een mijnenveld. Het is handig als je de mijnen van afstand ziet liggen of dat je weet hoe je ze onschadelijk kan maken. Dat laatste is natuurlijk het mooist, daar hebben meer mensen plezier van. Maar het is ook goed te weten dat je zelf onbedoeld mijnen aan het plaatsen bent.

In de workshop wordt aan de hand van voorbeelden uit depraktijk ingegaan op het ‘mijnenveld’. Met welke toonzetting plaats je een mijn, en hoe kun je juist mijnen onschadelijk maken.

Het gaat over luisteren. Luisteren naar datgene wat iemand eigenlijk wil zeggen al hij boos wordt, of maar kritisch blijft op de zorg. Hoe je mensen kunt verstikken in ‘goede bedoelingen’.  Het gaat over samen ‘mens zijn’ .


Workshop 2: In gesprek met de patiënt 
Door: Marcelle Mulder

Aan de hand van verschillende methodes oefenen we in deze workshop in het herkennen en durven ingaan op levensvragen en spirituele vragen van patiënten. We gebruiken daarbij methodes als: de Verhalencirkel, het Kwiekbekje, de landkaart Mentaal Welbevinden en de methode Voelsprieten.


Workshop 3: Communicatie met collega’s 
Door: Paulien den Bode
Goed communiceren is een van de belangrijkste vaardigheden in de zorg. Dat wil niet zeggen dat communiceren altijd vanzelf goed gaat of makkelijk is om te doen. Bijvoorbeeld je collega feedback geven doe je waarschijnlijk niet dagelijks. Hoewel je het kunt zien als collegiale betrokkenheid. Het is eigenlijk niets anders dan iemand ‘iets’ teruggeven over wat jou opvalt aan wat zij doet of zegt; je geeft een compliment of je hebt een kritische opmerking.Hoe ga jij daarmee om? Waarom is het, ook in de palliatieve zorg, zo belangrijk om feedback te geven? Wat is er moeilijk aan en hoe kun je ermee aan de slag in je team? 


Workshop 4: Vocht en voeding in de palliatieve fase, wanneer wel en wanneer (beter van) niet
Door: Ineke Lokker
In de workshop ‘vocht en voeding in de palliatieve fase, wanneer wel en wanneer (beter van) niet’ wordt aandacht besteed aan de veranderende doelstellingen gedurende deze fase, de verschillende visies op vocht en voeding (door patiënten, naasten en zorgverleners), verschillende toedieningsvormen voor vocht en voeding en evidence-based adviezen ten aanzien van de dagelijkse praktijk.  


Workshop 5: Gewoon sterven, kan dat nog? 
Door: Kees Goedhart
Als we de berichtgeving in de media volgen over het onderwerp“rondom het levenseinde” valt het ons op dat het vooral  gaat over:

  1. De (te?) ruime euthanasie praktijk in Nederland 
  2. De, al dan niet, correcte indicatie stelling en uitvoering van de palliatieve sedatie, thuis en in het ziekenhuis 
  3. De vermeende “overbehandeling” bij met name kwetsbare ouderen, wat  onnodig lijden te weeg kan brengen, en de gezondheidszorg op te hoge kosten zou jagen.

Bij de achterliggende maatschappelijke discussie steken  termen als  autonomie, medicalisering, maakbaarheidsdenken en verdwijnend levensbeschouwelijk perspectief de kop op.
Het lijkt er inmiddels op dat het “gewone sterfbed”, met alle aandacht voor het op waardige wijze afscheid nemen, loslaten  en overlijden, zonder al te veel medische bemoeienis steeds minder voorkomt. En zelfs een uitzondering lijkt te worden. De vraag is of dat een juiste, te wensen ontwikkeling is.
Vandaar dat we in deze workshop stilstaan bij “Gewoon sterven,kan dat nog…”.

Na het schetsen en het duiden van de hierboven genoemde trends,gaan we in deze interactieve workshop met elkaar stilstaan bij onder andere de vragen:

  •       Wat is anno 2014 in Nederland “gewoon sterven”?
  •       Delen de deelnemers de opvatting, zoals gesteld in de titel van de workshop? Klopt het qua feiten?
  •       Hoe ziet gewoon sterven eruit? Wat is daar voor nodig?
  •       Wat kan u of jij op jouw werkplek bijdragen aan “gewoon sterven”

Er zal ruimte geboden worden voor het inbrengen van eigen casuïstiek, en vragen.


Workshop 6: Palliatieve zorg bij mensen met een uitingsbeperking 
Door: Bo van Aalst


Workshop 7: Complementaire zorg en communicatie 
Door: Madeleine Knapp Hayes - Wellhüner
Een aandachtsvolle aanraking kan een grote bijdrage leveren aan het welbevinden van ernstig zieken. Zorgverleners zijn vaak vooral gericht op functionaliteit, als het op aanraking aankomt. Ze wassen, wrijven, verbinden en verzorgen – allemaal van groot belang. Toch zien we dat de meerwaarde van het geven van massage steeds vaker erkend wordt. Ondanks het ziek zijn kan ons lichaam ook aangename sensaties ervaren. Massage kan helpen ontspannen en tot rust komen. Daarnaast kan massage helpen bij het slapen. Diverse studies en talloze ervaringen wijzen uit dat massage het gevoel van welzijn en het comfort kan vergroten. In deze praktische workshop leer je hoe eenvoudig en weldoend een korte handmassage is en hoe je deze uitvoert.


Afsluiting

Presentatie: Zorgpad Stervensfase als hulpmiddel voor kwaliteitsverbetering
Het Zorgpad Stervensfase is een krachtige methodiek die verzorgenden in staat stelt om hoogstaande palliatieve zorg te bieden aan de stervende bewoner met gerichte aandacht voor de betrokken naasten.  Bij Saffier De Residentiegroep wordt  het Zorgpad Stervensfase op steeds meer afdelingen ingezet. Het Zorgpad is ook gebruikt als rode draad voor een nieuwe scholing ‘Palliatieve/ Terminale Zorg’ met veel praktijkopdrachten om palliatieve zorg te bevorderen.

In de presentatie zal worden ingegaan op het Zorgpad Stervensfaseen op de ontwikkelde scholing. Een verzorgende zal vertellen over haar ervaringen met het Zorgpad Stervensfase. 


De Tillies verzorgen een deel van de afsluiting.
“De Tillies” zijn drie enthousiasten dames die zich regelmatig in de zorg laten zien. Ze zijn de uitvinders van de  “ZZP’s voor de zusters”.  ZZP staat hier voor: ZusterZorgPakket! De zusters (en de broeders ook natuurlijk!) worden op speelse en ludieke wijze verwend en in het zonnetje gezet. Naast deze activiteit ziet u “De Tillies” steeds vaker als inspirator tijdens symposia en themabijeenkomsten. Vanuit drie typen verzorgenden, waar een ieder zich in kan herkennen, geven zij hun visie op de zorg en nemen zij de deelnemers vaak interactief mee op reis.
Zij zijn humoristisch en speels, maar altijd met een serieuze ondertoon.

Meer informatie over De Tillies


Netwerk Palliatieve Zorg voor Terminale Patiënten Nederland

 

Agora, landelijk ondersteuningspunt palliatieve zorg

In samenwerking met: